Geboorte

Hallo lieve Mia Rosie, je bent nog maar net geboren, vanmiddag (woensdag) zeven november 2012, om twee uur. We hebben je nog niet gezien. Het is nu woensdagavond, vrij laat en alle emoties zijn net een beetje bedaard, zullen we maar zeggen. De tranen van ons zijn gedroogd, de gevoelens een beetje verwerkt enzovoort. We hebben lang uitgekeken naar jouw geboorte, overigens, hoor. (Natuurlijk, je pa en ma ook. Je was veertien dagen na de geplande datum gekomen. Je nam er lekker je tijd voor. Maar: dat deed je broer ook en ook tante Esmee nam de tijd, een familietrekje dus.) Wie "we" zijn, wil je weten? Oh ja, je hebt gelijk, we kennen elkaar nog niet zo goed, sterker, we kennen elkaar nog helemaal niet, althans niet van gezicht. Wij komen pas aanstaande vrijdag voor het eerst op bezoek, dus jij weet niet van ons bestaan, natuurlijk. Nou, dan moeten we ons maar eens voorstellen. Wij zijn jouw oma en je opa. Edith en Lucas Graver. Opa Lucas is de vader van jouw vader en van je tante Esmee, en oma Edith is de moeder van Esmee en van je oom Dion en je tante Vivian. Ingewikkeld een beetje, maar dat lossen we wel op, de familieverhalen komen allemaal later. Maar, het meest belangrijke is, dat jij onze kleindochter bent. Tante Vivien is getrouwd met oom Donald en tante Esmee is verloofd met oom Paul. Je gaat ze allemaal ontmoeten, hoor. Je bent de dochter van mama Nicoline en papa Serge en het jonge zusje van Loek. Die drie heb je natuurlijk al ontmoet, ondanks dat je net een paar uur oud bent, toch? Je hebt natuurlijk nog een opa en oma, Hans en Bep, en er zijn tante Jenny en ome Sanjay en neef Gene. Ook heb je de moeder van pa als oma, oma Toos.(zoals geschreven, een beetje ingewikkleld, maar dat zijn familierelaties nu eenmaal altijd) Er zijn een heleboel onzekerheden in het leven, Mia Rosie, maar ik kan je een ding wel alvast heel zeker vertellen, nu al, je komt in een heel liefdevol en warm gezin terecht, waar het het je aan niets zal mankeren. Liefde, vriendschap, warmte, genegenheid, alles komt op je pad. Geloof me, je ouwe, nee, niet echt ouwe hoor, opa! Ik moet je nog verklaren waarom wij, oma Edith en ik, over je leven schrijven. Dat hebben we indertijd opgepikt toen Loek werd geboren. Wij weten dat we een heleboel dingen 'kwijt' zijn geraakt, toen onze kinderen nog klein en jong waren. Niet echt kwijt geraakt, herinneringen blijven altijd leven, maar laten we zeggen, ze, de herinneringen, zijn wat op de achtergrond gedrongen. Toen met Loek, en nu met jou, zijn we dat allemaal op gaan schrijven. Bij Loek werd het een boek. (Schrik niet, maar bij jou ook). Maar in die tijd waren wij nog niet zo in de 'computerwereld' thuis. Voor jou hebben we ook gekozen voor dat boek, maar we schijven dus ook een Blog. Dat doen we omdat mensen dat dan elke keer dat we het publiceren, het meteen kunnen lezen. Nee, nu niet meteen over 'privacywetgeving' gaan praten, we hebben het schrijven en publiceren van jouw Blog duidelijk afgesproken met pa en ma. Nou, die vonden het goed, dus, lekker puh. Lieve meid. We kennen je, tot dit moment, nog niet, maar we weten nu al, dat we je in ons hart hebben gesloten. Je bent geboren op de dag dat Barack Obama is herkozen tot president van de USA, dat de actrice Hetty Blok is overleden en dat er weer een hoop gedoe is over de politiek in het Nederlandse kabinet Rutte II. Wie zijn al die mensen? vraag je je nu af. Dat weten wij misschien ook allemaal niet meer, tegen de tijd dat je dit leest, maar daar praatten we, of schrijven we, nog wel eens over, als je wat groter bent, toch. Een hele dikke knuffel van opa en oma!