Meisje, meisje, wat gaat het snel. Vandaag, zeven november 2013, ben je alweer een heel jaar oud. Het is verwonderlijk hoe kinderen in hun eerste levensjaar hun dingen leren doen en hoe ze opschieten met zaken te leren.
Je leert kijken, horen en ruiken en 'praten', je leert kruipen en staan en, in jouw geval (net als in het geval van je broer) leer je voor je elfde levensmaand lopen. Loek was ook al zo snel, trouwens. En nu ben je al een jaar oud. Wat is een jaar op een mensenleven? Je opa telt er al 61 en oma wil het niet zeggen. Maar ik leer in een jaar minder dan jij, hoor. Maar, zoiets is logisch, natuurlijk en hele grote geleerden en opvoedkundigen en biologen hebben dat allemaal neergeschreven in dikke en zo goed als onleesbare boeken.
Vroeger was er ene mijnheer, Desmond Morris, die hele populaire en goed leesbare boeken schreef, waaronder 'De naakte aap', waarin hij, voortbordurend op de theorieën van Charles Darwin, vertelde hoe dat nu allemaal zat en dat heeft dus allemaal met de groei van de hersentjes van een kind te maken. Een kinderhoofd is in verhouding tot het lijfje eigenlijk abnormaal groot, maar dat komt omdat het kind al zo goed als hetzelfde hersenvolume heeft als een volwassene, waarbij alle grote hersencentra, voor motoriek, spraak en dat soort zaken meer, al zijn ingevuld. Vanaf je vijfde of zo, groeien de hersenen ook niet veel meer aan, heb ik begrepen.
Maar wat een serieus gedoe! Nee, het gaat even over jou, nu. We waren afgelopen woensdag weer eens gezellig bij je, om op te passen op jou en je broer, die overigens al een hele grote broer aan het worden is. Je bent nu al helemaal bezig met lopen. En niet, zo als een maandje geleden als een jong veulen in de wei, die naar rechts wil, maar uiteindelijk naar links loopt, nee, je weet nu exact waar je heen wil. En dat zijn altijd doelen waar wij, oma en opa, of diverse, ons op zo'n dag af en toe vergezellende tantes, het nu niet zo op hebben! Zijnde: de knoppen van de grill/bakoven, de diverse afstandsbedieningen, zijnde: apparaten die door diezelfde afstandsbedieningen worden bediend, dan wel naar de voederbakjes van de vogelkooi, of naar allerlei in- en uitgangen van de woonkamer of de woning of naar de (gevaarlijk) steile trap naar boven.
Goh, je mag ook niks, hé? Nee, hoor, dat is niet zo. Je mag heel veel maar er wordt wel op je gelet door de opvoeders. Maar gelukkig ben je een vrolijk en lief meisje met een goede eetlust. Je lust alles. Afgelopen zondag was je even bij ons met je entourage van pages en hofdame. Het was een bliksembezoek, zoals prinsessen dat doen en de onderdanen waar je bij in huis kwam, oma en opa, (en een oom en tante die op bezoek waren) hadden niet op hoog bezoek gerekend.
Pa en ma wilden even wandelen in het A'damse bos, maar het weer zat weer niet mee. We hadden nog wat erwtensoep over, een hapje van dit of dat en daar gingen we het dan maar mee doen, beetje improvisatie, dus. Pa at snert en gaf jou af en toe en hapje. Man, als koek ging het erin. Ook pikte je stukjes chips en Tucjes en ja, hoor, het ging met smaak naar binnen.
Gisteren dus ook. Je had een flesje gehad en leeggedronken en later smeerde oma een broodje leverpastei. Je ging in 'overdrive'. Je wees op het bordje. 'Die' en 'Happe' dacht opa op te vangen, maar oma zei dat dat niet zo was en oma's hebben natuurlijk altijd gelijk.
Maar, je bent nu 1 jaar, alweer. We genieten van elke keer dat we je zien en noteren braaf in een 'dagboek' dat we bij houden, hoeveel vorderingen je maakt of gemaakt hebt. Je bent een schat en hebt een fantastisch lieve lach. Je bent ook een kind van deze tijd, trouwens. Opa zat eens te bellen met je pa of ma en even later pakte je de brillenkoker van opa, hield die aan je oor en deed alsof je praatte.
Nog heel veel goede en gezonde jaren, lieverd en dat wij die maar nog heel vaak mogen meemaken!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten